Ludwig Vandevelde
Stilte, - ik hoor niets!

Het lijkt zélf wel een geschonden grafmonument, de muur rond het kerkhof van de parochiekerk in de Limburgse gemeente Heel. Ludwig Vandevelde heeft dertien meter van de kerkhofmuur aan het Catualiumplein in 1993 voorzien van zeven paar bronzen oortjes en een groot aantal bronzen letters en leestekens, die tot vijf maal toe de zin: ‘‘Stilte, - ik hoor niets!’’ spellen.

De in brons gegoten tekst is moeilijk zichtbaar op de donkerbruine bakstenen drager. Bovendien staan de letters in willekeurige volgorde en is zelfs na het ontdekken ervan, het reconstrueren van de zin niet eenvoudig. Vandevelde wil het publiek activeren. Het bescheiden karakter van het werk past goed in de contemplatieve sfeer die het kerkhof en de kloosterbouw uitstralen. Verder drukt de zin een door de kunstenaar geconstateerde tegenstelling van de omgeving uit: er heerst rust, hoewel het een publieke ruimte is in de kern van Heel. De zin bevat een zelfde soort paradox. Want wordt er om stilte gevraagd om beter te kunnen horen of gaat het hier om een constatering van stilte waardoor er niets te horen valt? (Bart Krieger)