Iene Ambar
Molukse kerk

In een woonwijk in Deventer waar veel Molukkers wonen kwam in 1992 een Christelijke kerk gereed voor de Molukse gemeenschap. Dit gebouw, dat ontworpen is door Aldo en Hannie van Eyck, ligt middenin de wijk, maar vanwege de geringe hoogte ligt het gebouw toch vrij verscholen. Niet bedoeld als een imponerend kerkgebouw maar als een logisch verlengde van het dagelijks leven hebben de architecten getracht om – naast aan alle praktische wensen te voldoen en een fraaie gebedsplaats te creëren – een plek te maken waar deze Molukse gemeenschap zich thuis voelt, en waar iets van dat thuis gesuggereerd wordt. Zo zijn de gebogen muurvlakken aan buiten- en binnenzijde beschilderd in de efemere kleur blauw, waardoor het gebouw lijkt open te breken en er ruimte gesuggereerd wordt. Aan de interieurzijde zijn deze muren bovendien beschilderd in blauwe horizontale banden die naar boven toe lichter van kleur worden en daarmee zee en lucht suggereren, een verwijzing naar de Molukse eilanden. Ontkenning van het muurvlak blijkt ook uit de klimrozen die buiten tegen de gebogen muurdelen geplant zijn. Meer letterlijk is de verwijzing naar het vaderland zichtbaar in het interieur, waar de Indonesische kunstenaar Iene Ambar wanddecoraties aanbracht.

Van meet af aan was het architectenduo van mening dat de lange gebogen blauwe wanden aan de interieurzijde, bij wijze van extra dimensie, voorzien moesten worden van decoratie. Zij zagen in Iene Ambar de juiste persoon voor de opdracht en bespraken met haar de mogelijkheid voor een versiering die gebaseerd is op motieven die in dunne zwarte lijnen te vinden zijn op oude Molukse bamboekokers. Ambar stelde voor om haar ontwerp van strakke doch golvende lijnen die het hele muuroppervlak beslaan uit te voeren in schelpen die uit de Molukse wateren afkomstig zijn. De schelpen werden met hun paarlemoeren binnenzijde naar buiten gericht in het natte pleisterwerk gedrukt. De suggestieve lijnen hebben indirect met de Molukken te maken omdat ze associaties wekken met de natuur en met bewegingen van vogels of vissen. Bovendien versterken ze de ruimtelijke werking. (Véronique Hoedemakers)