Public Interference

Op zoek naar een nieuwe relatie met het publiek trekken kunstenaars de wijk in, bemoeien zich met de stedebouwkundige planning van een gebied en proberen via internet een individueel contact met de toeschouwer te leggen. Dit sociaal-maatschappelijke engagement was in de jaren zeventig nog een door de kunstenaars geformuleerde utopie. Nu komt de vraag niet alleen van de kunstenaars maar ook van andere disciplines en de overheid. Maar vinden kunstenaars op deze manier wel hun zo felbegeerde, maatschappelijke engagement terug?

SKOR nodigde een aantal kunstenaars uit een presentatie te geven over hun werk inhakend op dit thema.

Jeanne van Heeswijk

In al haar werken probeert Jeanne van Heeswijk de dialoog tussen kunstenaars, instituten en het publiek op gang te brengen en zoekt ze naar een nieuwe formulering van de plaats van kunst in de stad. Een voorbeeld van deze ‘Urban Curating’, zoals ze het zelf noemt, is De Strip, een kunstproject dat het komende anderhalf jaar plaatsvindt in een voormalige winkelstrip in de Vlaardingse wijk Westwijk. (www.destrip-westwijk.nl)

Daniel Milohnic en Dirk Paschke, Voorheen Phantombüro (D)

Op het terrein van een industriegebied in Frankfurt bouwden Daniel Milohnic en Dirk Paschke een zwembad van twee grote staalcontainers, dat de hele zomer publiek toegankelijk was. Het was bedoeld als ironisch commentaar op de vercommercialisering van de stedelijke ruimten in Frankfurt. Maar met ‘Hafenbad’ wilden Milohnic en Paschke ook een nieuwe ruimte scheppen in de stedelijke infrastructuur als platform voor sociale interactie. (aka.ip-technik.net/milo/)

Max Bruinsma, designcriticus

‘Kunst als publieke ingreep’

Klaar van der Lippe

Steeds meer kunstenaars beschouwen de ervaring die zij het publiek laten ondergaan als hun eigenlijke werk. Ofschoon zij soms performance-technieken uit de jaren zestig gebruiken, staat bij deze kunstenaars niet het proces dat zij zelf doormaken centraal, maar de gewaarwording die zij bij hun publiek oproepen. In Nederland drijft met name Klaar van der Lippe deze kwesties op de spits met haar avondvullende performances waarin zij het publiek de eigen grenzen laat verkennen. Recent zijn twee permanente kunstwerken voor de openbare ruimte van haar opgeleverd.

Dennis Adams (VS)

De Amerikaanse kunstenaar Dennis Adams maakt al vanaf begin jaren tachtig politiek geladen (foto)installaties voor uitgesproken publieke locaties als bushokjes, tunnels, kiosken etc. Hiermee wil hij bij het publiek een bewustzijn oproepen van de sociaal-maatschappelijke context van de stedelijke ruimtenwaarin gewoond of gewerkt wordt.

QS Serafijn

Inwoners van Doetinchem kunnen in de toekomst via een speciaal ontwikkelde website indirect de kleur van de door QS Serafijn en Lars Spuybroek ontwikkelde, interactieve ‘D-Tower’ bepalen.