Cerith Wyn Evans
A.A. Hijmans van den Berghgebouw

De Londense kunstenaar Cerith Wyn Evans maakte drie kunstwerken voor het in A.A. Hijmans van den Berghgebouw in Utrecht.

Een prachtige kroonluchter siert de entreehal van het A.A. Hijmans van den Berghgebouw in Utrecht. In een continue pulserende beweging dimt het licht langzaam om daarna weer feller te worden. De handgeblazen replica van een kroonluchter in het Palazzo Ca Rezzonico in Venetië ‘ademt’ als het ware licht. De blikvanger in de hal maakt deel uit van een serie van drie werken die de Londense kunstenaar Cerith Wyn Evans voor het gebouw en haar gebruikers maakte. De andere twee werken zijn moeilijker te vinden. Aan de gevel van het naastgelegen gebouw hangt een tekst in neon: ‘…In which something happens all over again for the very first time’. Het derde werk is een geluidswerk in samenwerking met muzikant/componist Florian Hecker.

Het werk van Wyn Evans heeft een sterk conceptuele inslag, waarbij de kunstenaar geïnteresseerd is in de grenzen van het denken: niet alleen het ontdekken en het komen tot nieuwe inzichten, maar ook het vergeten en het irrationele van de menselijke geest zijn onderwerpen van zijn installaties.

De kunstenaar verhoudt zich met de drie werken niet alleen tot de architectuur van Erick van Egeraat, maar ook tot haar gebruikers. Het hi-tech gebouw is onderdeel van de grote biomedische cluster aan de oostzijde van De Uithof. Het is een verzamelgebouw dat in de groeiende behoefte aan onderwijsruimten van verschillende biomedische faculteiten en afdelingen voorziet. De medische studenten die er gebruik van maken zijn de artsen, specialisten en wetenschappers van morgen. Zij leren onder andere om de voortschrijdende wetenschappelijke mogelijkheden in morele kaders te plaatsen, met name als het gaat over de beslissing tussen leven en dood.

De drie werken zijn zo geplaatst dat ze nooit tegelijk gezien kunnen worden. Ze functioneren als autonome werken die ieder een beroep doen op een ander soort waarneming.

De hyperzichtbare aanwezigheid van de handgemaakte kroonluchter roept het bijna uitgestorven ambacht van het glasblazen in herinnering en staat in contrast met de innovatieve onderzoekspraktijk van de medische wetenschap. Het licht en de vele kleuren van glas spiegelen zich uitbundig in de grote glanzende oppervlakten van de architectuur. In die reflecties viert dit object het gebouw, zijn gebruikers en het leven zelf.

De tekst ‘…In which something happens all over again for the very first time’ hangt tegen de gevel van het naastgelegen pand en is zichtbaar vanuit de verschillende leslokalen en geeft subtiel commentaar op wat er binnen wordt geleerd, als ware het een ondertiteling.

Het geluidswerk is een digitale compositie van Florian Hecker die zich na lange tijd, volgens een bepaalde interval herhaalt. Het kunstwerk is (soms) te horen in de gangen bij de onderwijsruimten en stemt tot nadenken. Zo worden in dit gebouw door kunst, de verschillende zintuigen en het denken geprikkeld.