auteur: Linders
locatie: Verpleeghuis Dorestad,
De intrigerende nieuwe sculptuur die Cor Dera onlangs plaatste in de beeldentuin van Museum Kröller Muller toont helder zijn intenties.
Dit driehoeksbord samengesteld uit drie billboards van 500 x 335 cm toont aan alle drie de zijdes een foto van een honderdmaal vergrootte blauwtjes, een inheemse vlindersoort. Dit werk toont natuur als een uiterst ingenieus bouwsel. Dera is niet zozeer geïnteresseerd in schoonheid in romantische en emotionele zin, maar in de schoonheid van natuur als totale constructie, met inbegrip van veranderingen in vorm en betekenis veroorzaakt door ontwikkelingen in de wetenschap. Gentechnologie neemt de plaats in van natuurlijke selectie. Met zijn werk wil Cor Dera de gefotografeerde natuur tonen als een parallelle nieuwe vorm van natuur, naast of in plaats van de natuur die we niet meer of die we slecht kennen.
Dees Linders
Cor Dera
Hij maakt voor zijn werk gebruik van haarscherpe foto’s van professionele natuurfotografen, afkomstig uit de stockbureaus. Deze laat hij vaak uitvergroten en/of afdrukken in email. Zowel de uitvergroting als de afdruk verhevigen de raadselachtige pracht van patronen en kleuren van dieren en bloemen; uitvergrootte schoonheid als ‘trigger’.
Het kunstproject voor Dorestad bestaat uit twee delen. Voor de ontmoetingsruimte maakte hij een lange horizontale lichtbak met zes uitvergrootte vlinders, behorend tot soorten die de bewoners tegen kunnen komen in de duinen van Den Haag, vlakbij het verpleeghuis. Dit deel van het kunstproject is nu als eerste gerealiseerd. Het tweede deel bestaat uit diverse afbeeldingen van vlinders in emaille platen die binnenkort bij de entree van de woonafdelingen komen te hangen.
Cor Dera’s werk biedt wonderbaarlijke schoonheid om de patiënten voor één moment op te tillen uit de duisternis. Hij gaat daarmee in op een essentieel element waarmee de patiënt zich nog verbonden weet met zijn vertrouwde bestaan, namelijk een gevoel voor schoonheid. Dat de gedachtegang van Dera gecompliceerder is dan het tonen van de wonderen der natuur, doet voor een deel van de gebruikers wellicht niet meer ter zake.
Hoewel het eerste deel net is opgeleverd en het moeilijk in te schatten is hoe de bewoners dit werk in hun ontmoetingsruimte ervaren, lijken de vlinders de potentie te hebben om huisvriend en oriëntatiepunt te kunnen worden in hun vaak verwarde wereld.
Stichting Kunst en Openbare Ruimte













