The Precarious State #2, van Paloma Polo

Vanaf eind 2008 wordt weer van start gegaan met de programmering van De Inkijk, de tentoonstellingsruimte van SKOR op de hoek van de Ruysdaelkade en Stadhouderskade in Amsterdam. Voor het eerste project, The Precarious State, vroeg SKOR kunstenaars Eliza Newman-Saul, Paloma Polo, Katarina Zdjelar en Noa Giniger een kunstproject te ontwikkelen. Zij krijgen ieder een maand De Inkijk tot hun beschikking om te reflecteren op het begrip identiteit.

De Inkijk
Stadhouderskade, 46
1072 AA Amsterdam

The Precarious State in De Inkijk # 2:
Paloma Polo

4 december 2008-4 januari 2009

Opening: 4 december 2008 om 18.00 uur

Voor het project ‘The Precarious State’ heeft SKOR de kunstenaars Eliza Newman-Saul, Paloma Polo, Katarina Zdjelar en Noa Giniger uitgenodigd werk te ontwikkelen dat reflecteert op het concept identiteit. Het tweede project in de serie is een installatie van kunstenares Paloma Polo (Spanje, 1983). De installatie toont een tafereel dat het resultaat lijkt te zijn van een massale gebeurtenis. Een grote hoeveelheid bloemen is spontaan op een stedelijke lokatie bijeengebracht, als het fysieke overblijfsel van een gebeurtenis die verschillende verhalen oproept. Het verdrogen (en afsterven) van dit stille eerbetoon is de enig overblijvende getuigenis.'

Voor een item over Paloma Polo's project op weblogs.nos.nl klik:
weblogs.nos.nl/buitenlandredactie/2008/12/09/bloemenkunst/

Voor een weblog over Paloma Polo's project op AT5's gespot.nl klik:
http://gespot.at5.nl/2008/12/08/bloemen-op-de-stadhouderskade/

The Precarious State

De nationale identiteit beheerst de publieke sfeer. Taal, nationaliteit, religie, een gemeenschappelijk verleden en gedeelde normen en waarden geven mensen het gevoel ‘erbij te horen’. In dit tijdperk van migratie en globalisering is het echter nodig na te denken over mogelijkheden tot het opbouwen van identiteit, over het wortelen in een vreemde omgeving. Volgens Nicolas Bourriaud is het tijdperk van de radicality (radical in de zin van bij de wortels horen) voorbij. Wat voor ons ligt is de figuur van de radicant: “in plaats van terug te keren tot de oorsprong, laat de radicant zijn wortels groeien terwijl hij voorwaarts beweegt. [...] De radicant belichaamt geen ideale structuur [...], maar eerder een precarious state. Hij construeert zijn route op basis van wat hij tegenkomt.”1

Het leek SKOR interessant om het begrip identiteit vanuit deze invalshoek te benaderen. De vier kunstenaars hebben dit onderwerp behandeld door de volgende vragen te hanteren.

Wat voor pad moet/kan iemand volgen om zijn identiteit opnieuw op te bouwen? Door welke mechanismen kan men zich deel gaan voelen van een groep? Zou De Inkijk als een space of translation (een gemeenschappelijke ruimte waarbij zowel ik als de ander mag horen volgens Bourriaud) kunnen fungeren?

Met The Precarious State vraagt SKOR zich af of er nieuwe invalshoeken zijn om over identiteit na te denken.